हामी बस्ने यो समाज अनौठो छ। यहाँ हरेक मानिसको हातमा अरूको मूल्याङ्कन गर्ने एउटा अदृश्य तराजु हुन्छ। मानिसहरू सजिलै भनिदिन्छन्— 'तुलना नगर', 'तिमी यस्तो भएनौ', वा 'तिमीमा यो कमी छ'। तर के कसैको एउटा वाक्यले हाम्रो अस्तित्व र सुन्दरतालाई घटाउन सक्छ?
आज बिहानै एउटा साह्रै प्यारो पंक्ति मनमा दोहोरिरह्यो— "तिमी एउटा सुन्दर फूल हो, अरुले नराम्रो भन्दैमा न ओइलिनु।" यी केही शब्दहरू मात्र होइनन्, यो त जीवनको त्यो कडा यथार्थ हो जसलाई हामी प्रायः अरूको खुसी खोज्ने चक्करमा बिर्सिने गर्छौँ।
"गुलाबलाई कसैले यसको काँढा देखाएर नराम्रो भन्यो भन्दैमा उसले बास्ना दिन छाड्दैन। फूलको काम फुल्नु हो, अरूको नजर बदल्नु होइन।"
अरूको दृष्टिकोण र तिम्रो वास्तविकता
बगैँचामा फुलेको हरेक फूलको आफ्नै रङ, आफ्नै बास्ना र आफ्नै अस्तित्व हुन्छ। सूर्यमुखीलाई रोज्नेले सायद चमेलीको सुगन्ध नबुझ्न सक्छ, तर त्यसको मतलब चमेलीको सुन्दरता कम भएको होइन। मानिसहरूको दृष्टिकोण पनि त्यस्तै हो—उनीहरूले तिमीलाई त्यही नजरले हेर्छन् जस्तो उनीहरूको मनको भावना हुन्छ।
कसैले तिमीलाई 'नराम्रो' वा 'अयोग्य' भन्यो भन्दैमा आफ्नो मुस्कान खोस्न नदेऊ। जब तिमी अरूको आलोचनालाई मनमा लिएर ओइलिन थाल्छौ, तब तिमीले आफ्नो होइन, ती मानिसहरूको जित गराउँछौ जसले तिमीलाई कहिल्यै फक्रिएको हेर्न चाहँदैनथे।
आफ्नो अस्तित्वको कदर गर
तिमी जस्तो छौ, अद्वितीय छौ। तिम्रा कमजोरीहरू र तिम्रा असल गुणहरू मिलेर नै तिमी बनेका हौ। यो संसारमा तिमी कसैलाई रिझाउन वा कसैको अपेक्षा पूरा गर्न आएका होइनौ। तिमी त आफ्नो जीवनको बगैँचामा निर्धक्क भएर फुल्न आएका हौ।
काँढा, घाम, पानी र आँधीहुरीका बाबजुद पनि जुन फूल दृढ भएर उभिरहन्छ, उसैले नै अन्ततः वातावरणलाई बास्नादार बनाउँछ। त्यसैले अरूको नकारात्मक कुरालाई हावामा उडाइदेऊ। आफ्नो बाटोमा अगाडि बढिरहौ, मुस्कुराइरहौ र आफ्नो जीवनलाई आफ्नै तरिकाले सजाऊ।
