मलाई खराब हुनुमा गर्व छ।

यदि राम्रो मान्छे तिमी जस्तो हुन्छ भने।

हाम्रो समाजले सधैं एउटा आदर्श मान्छेको काल्पनिक चित्र कोर्ने गर्छ। सानादेखि ठूलासम्म सबैलाई 'राम्रो बन्नु' पर्छ भन्ने नैतिक पाठ निरन्तर पढाइन्छ। तर कहिल्यै सोच्नुभएको छ, यो समाजले तय गरेको 'राम्रो' हुनुको वास्तविक मूल्य के हो? यदि समाजको नजरमा राम्रो ठहरिनका लागि आफ्ना सत्य भावनाहरू दबाउनुपर्छ भने, यदि कसैको चाटुकारिता गरेर मात्र सभ्य मानिनिन्छ भने, मलाई त्यस्तो राम्रो हुनुको साङ्लो पहिरिनु छैन। यदि तिमी जस्तो देखावटी, स्वार्थी र दोहोरो चरित्र बोकेको मानिसलाई यो संसारले 'राम्रो' मान्छ भने, मलाई स्पष्ट रूपमा खराब हुनुमा नै बढी गर्व छ।

हामी यस्तो समयमा छौँ जहाँ मानिसहरू अनुहारमा अनगिन्ती मुखौटाहरू लगाएर हिँड्छन्। बाहिरबाट हेर्दा उनीहरू असाध्यै नम्र, दयालु र धार्मिक देखिन्छन्। तर तिनै मानिसहरू भित्रभित्रै ईर्ष्या, कपट र षड्यन्त्रको विष पालेर बसेका हुन्छन्। उनीहरू अगाडि मुस्कुराएर मीठो बोल्छन्, तर पीठ पछाडि मानिसको चरित्र हत्या गर्न एक सेकेन्ड पनि विचार गर्दैनन्। यदि अरूलाई प्रयोग गरेर आफ्नो स्वार्थ पूरा गर्नु र परिस्थितिअनुसार सिद्धान्त बेच्नु नै 'राम्रो मान्छे' को पहिचान हो भने, म त्यस्तो राम्रोपनलाई खुट्टाको धूलो बराबर पनि मान्दिनँ।

"जुन समाजमा स्पष्ट बोल्नुलाई अशिष्टता र सत्यको पक्ष लिनुलाई विद्रोह भनिन्छ, त्यहाँ म खुसीसाथ आफूलाई खराब घोषणा गर्न तयार छु।"

मेरो नजरमा स्पष्ट र पारदर्शी खराबी, झूटो र कपटी राम्रोपनभन्दा हजार गुणा उत्तम हुन्छ। कम्तीमा एउटा खराब मानिेने व्यक्तिले आफ्नो वास्तविक रूप लुकाएर कसैलाई धोका दिँदैन। उसले जे गर्छ, खुला रूपमा गर्छ। म कसैको चित्त बुझाउन झूटा आश्वासन बाँड्दिनँ, न त कसैको अगाडि ज्ञानी देखिन आफ्नो आत्मसम्मानलाई बन्धक राख्छु। म जे हुँ, उही रूपमा प्रस्तुत हुन्छु।

वास्तविक स्वतन्त्रता: अरूको मापदण्डमा अटाउनका लागि आफ्नो मौलिकता र इमान्दारिता गुमाउनु सबैभन्दा ठूलो पराजय हो। समाजले दिने 'राम्रो' को प्रमाणपत्रभन्दा आफ्नै विवेकले दिने शान्ति धेरै माथि हुन्छ।

आफ्नो हक र अधिकारका लागि आवाज उठाउँदा यदि कसैले मलाई घमण्डी देख्छ भने, त्यो उसको समस्या हो। सत्यको बाटोमा हिँड्दा दुनियाँले मलाई 'खराब' वा 'अहंकारी' को ठप्पा लगाउँछ भने मलाई त्यो सहर्ष स्वीकार्य छ। म अरूको नजरमा अनुशासित र ज्ञानी देखिनका लागि आफ्ना सिद्धान्तहरूसँग कहिल्यै सम्झौता गर्ने छैन।

त्यसैले, यदि तिमी जस्तो दोहोरो चरित्र भएको, स्वार्थी र कपटी मान्छे नै यो आधुनिक संसारको 'राम्रो' को उदाहरण हो भने—मलाई यो देखावटी भीडबाट अलग भएर, आफ्नै इमान्दारिताका साथ सधैँभरि 'खराब' मान्छे बनेर जिउनुमा नै बढी गर्व र सन्तोष छ।

— एक विद्रोही कलम